| تبليغات | X |
|
دهانات را ميبويند
مبادا که گفته باشي دوستات ميدارم.
و عشق را کنار ِ تيرک ِ راهبند تازيانه ميزنند. عشق را در پستوی خانه نهان بايد کرد در اين بُنبست ِ کجوپيچ ِ سرما
آن که بر در ميکوبد شباهنگام به کُشتن ِ چراغ آمده است. نور را در پستوی خانه نهان بايد کرد
آنک قصاباناند
بر گذرگاهها مستقر
و تبسم را بر لبها جراحي ميکنند و ترانه را بر دهان. شوق را در پستوی خانه نهان بايد کرد کباب ِ قناری
ابليس ِ پيروزْمست سور ِ عزای ما را بر سفره نشسته است. خدا را در پستوی خانه نهان بايد کرد | ||||||||||||||||||||||||||