به فرزندم...
کودک من
تو باز خواهی گشت از راهی که من رفته ام ...
کودک من
بلوغ تو و پیری من سر به هم دارند...
کودک من
کودک من ...
+ نوشته شده در بیست و هشتم بهمن ۱۳۹۱ ساعت 15:32 توسط گلي
|
آواز قناری
شاعر نیستم
آواز قناری از بر می کند
این کلاغ...
+ نوشته شده در نوزدهم مهر ۱۳۹۱ ساعت 10:9 توسط گلي
|
شریک بد
من و باد سیگاری آتش زدیم
شریک خوبی نبودی
زود تمام شد
این سیگار!
+ نوشته شده در نوزدهم مرداد ۱۳۹۱ ساعت 17:16 توسط گلي
|
گریه کن...
هر وقت بغض می کنم و گریه نمی کنم بعدش گلودرد بدی می گیرم که به خودم میگم؛ لعنتی خوب گریه کن!
خوووووووووووووب گریه کن !
+ نوشته شده در بیست و پنجم تیر ۱۳۹۱ ساعت 21:45 توسط گلي
|
خانه رویاهای من
آجر بر پشت میروی
می روی ...
خانه رویاهایم
را ساخته ای ؟!
+ نوشته شده در بیست و یکم فروردین ۱۳۹۱ ساعت 12:3 توسط گلي
|
ای یار...
با من بمان ای یار ای همیشه یار ....
+ نوشته شده در نوزدهم فروردین ۱۳۹۱ ساعت 12:2 توسط گلي
|
تو
تو را که از شعرهایم بگیرم
واژه ها عریان می شوند
دلت می آید ؟!
+ نوشته شده در بیست و چهارم بهمن ۱۳۹۰ ساعت 9:43 توسط گلي
|
تو که رفتی
تو که رفتی
من فهمیدم
باید کمی ظریف تر باشم
طناز تر شاید هم ضعیف تر ....
باید زن باشم!
+ نوشته شده در شانزدهم بهمن ۱۳۹۰ ساعت 13:52 توسط گلي
|
بوی خاطره
ابر را فرستادی تا بهانه باران باشد ؟
پس ...
فرمان بده تا بوی خاطراتم برخیزد ...
+ نوشته شده در یازدهم بهمن ۱۳۹۰ ساعت 10:37 توسط گلي
|
بگذار برود
بسته شده است
راه گلویم را می گویم
خسته شده است
دلشکسته ام را می گویم
روان شده است
....دیگر چیزی را نمی گویم
بگذار برود....
+ نوشته شده در نهم بهمن ۱۳۹۰ ساعت 13:33 توسط گلي
|